Zondag is het Valentijnsdag. GroenLinks grijpt deze mogelijkheid aan om in het hele land scholen en leerkrachten in het zonnetje te zetten. In Groningen zal Tweede Kamerlid Ineke van Gent de leerkrachten van de IMC Weekendschool een Valentijnskaart en een taart aanbieden.

De Weekendschool is bezig met een lessenserie over de lokale politiek en rondt dat project zondag af in de raadszaal van het stadhuis. Vier politieke partijen uit de stad leveren gastdocenten voor deze lessen. Ineke van Gent zal daarom zondag niet alleen namens GroenLinks, maar ook namens SP, D66 en PvdA het aardigheidje aanbieden.

IMC Weekendschool is een school voor aanvullend onderwijs voor gemotiveerde jongeren van tien tot veertien jaar uit sociaal-economische achterstandswijken. Op de weekendschool krijgen jongeren 2,5 jaar lang elke zondag les van professionals die met plezier hun vak uitoefenen. Doel is jongeren te steunen bij het verruimen van perspectieven, het versterken van hun zelfvertrouwen en het ontwikkelen van hun talenten.

Op de GroenLinkswebsite van de afdeling Groningen staan filmpjes waarin onze standpunten worden toegelicht. Op http://www.groenlinksstad.nl/onze-standpunten/ staan er inmiddels een paar. Ze zullen de komende dagen nog worden aangevuld.
Hieronder de eerste, over de Zuidelijke Ringweg.

Vanmiddag werd in de Oosterpoort het 5-jarig jubileum gevierd van het samenwerkingsverband Groen en Sociaal van GroenLinks en de Duitse Gruenen.
Vijf jaar geleden werd na een lange tijd van informele contacten in Ter Apel een samenwerking geformaliseerd tussen de GroenLinks-afdelingen van de stad Groningen en de provincies Groningen en Drenthe en diverse afdelingen van Gruenen/Bundnis90 in de Kreisen langs de grens. Ook Stadt Oldenburg doet mee.
In die vijf jaar is van alles gedaan en besproken, er is gefietst, geflyerd, veel vergaderd, uitgewisseld, gelachen om elkaar en onszelf, er is Duits geleerd en er is Nederlands geleerd en er is iets van echte Europese samenwerking ontstaan. Voor mij is Rebecca Harms, één van de Duitse vertegenwoordigers in het Europarlement, net zo bekend als onze “eigen” Judith Sargentini. Ik ken Willem Kuiper uit Assen, de Nederlandse voorzitter van het samenwerkingsverband, maar de Duitse voorzitter, Nikolaus Schuette zur Wick, kom ik nog veel vaker tegen.
Het is kortom een levende samenwerking met veel activiteiten en een voorbeeld voor veel andere grensstreken. Een belangrijke activiteit van de laatste tijd is de strijd tegen de kolencentrales geweest. Die in Dorpen en Emden zijn al van de baan. En zo zijn er in de afgelopen vijf jaar meer successen geweest.
Geen wonder dat veel groene prominenten vanmiddag in Groningen het jubileum mee wilden vieren: Judith Sargentini, Ineke van Gent en Henk Nijhof van GroenLinks en Raimund Nowak, Annalena Baerbock, Thilo Hoppe, Filiz Polat en Hahle Badrnejad-Hahn van Duitse kant. Ook onze lijsttrekker Mattias Gijsbertsen sprak het gezelschap toe.
Er is gesproken over de vredesgedachte die ten grondslag ligt aan de Europese Gemeenschap, over CO2-opslag, over grensarbeid, over grensoverschrijdend treinverkeer en nog veel meer.
Na afloop was er bier en stamppot en haalde Bondsdaglid Thilo Hoppe zijn gitaar tevoorschijn.

Donderdagmiddag vond in buurthuis d’Oliemolen een feestelijke bijeenkomst plaats. Na letterlijk jaren van voorbereiding is het project Kamers met Kansen van start gegaan. Op de foto de rappende “2 gevallen apart” die op lokatie aan het Damsterdiep een deel van de opening verzorgden.
Een paar jaar heb ik met een paar collega-raadsleden de totstandkoming van Kamers met Kansen gevolgd en hebben we geprobeerd hier en daar wat druk uit te oefenen. Wim Koks van Stichting Huis en vele andere betrokkenen zijn in het concept blijven geloven en nu is het er dan eindelijk.
Wat is Kamers met Kansen?
Het is een woonvorm voor jongeren tussen de 18 en 27 jaar die naar school gaan en die door een instabiele thuissituatie dreigen af te haken. Ze krijgen vier uur begeleiding per week en leren zo hun leven op orde krijgen, hun school af te maken en zelfstandig een huishouding te voeren. Als het goed gaat kunnen ze doorstromen naar zelfstandige woonruimte, al dan niet met nog wat begeleiding.
Kamers met Kansen is onderdeel van wat nu Campus Diep heet, een hele keten van woonvoorzieningen voor jongeren van Stichting Huis, van het Hoendiephuis tot ambulante woonbegeleiding. Belangrijk kenmerk van alle woonvoorzieningen is, dat niet alleen een dak wordt geboden, maar ook hulp op andere leefgebieden: hulp bij financiele zaken, bij het vinden van een goede opleiding of een baan, hulp bij psycho-sociale problemen.
Het is mooi dat we nu in de stad zo’n mooi pakket voorzieningen hebben, maar ook belangrijk is ze de komende jaren te blijven financieren, ook als het moeilijk wordt. Want voor veel jongeren voorkomt deze vorm van opvang en begeleiding veel grotere problemen.

In de commissie Werk en Inkomen van gisteren had de VVD het gemeentelijke Antillianenbeleid geagendeerd. Met een rijtje insinuerende vragen werd het bedrag van 4 ton dat de gemeente beschikbaar heeft voor het Antillianenbeleid ter discussie gesteld.
In de beste Story-en Privé-tradities citeerde mw. De Boer “anonieme bronnen uit de gemeenschap zelf” die kritiek zouden hebben op diverse activiteiten die de gemeente financiert voor de Antiliaanse gemeenschap.
Daarnaast dalen volgens de VVD de criminaliteitscijfers onder de Antillianen toch niet, dus waarom nog geld investeren in de problematiek van een deel van de Antilliaanse gemeenschap. En passant werden de Antilliaanse zelforganisaties uit het verleden beticht van “geld verbrassen” en passeerden termen als “pappen en nathouden” en “outcasts”.
Op de onmiddellijke kritiek van vijf verschillende fracties op het gebrek aan onderbouwing, de aperte onjuistheden in haar verhaal en het insinuerende taalgebruik werd een beproefd middel ingezet: verbolgen uitroepen dat je niet eens meer misstanden aan de kaak mag stellen en de effectiviteit van het beleid ter discussie mag stellen.
Betty de Boer eindigde haar woordvoering geheel in stijl met een inmiddels gevleugelde uitspraak, nl. “het moet toch niet gekker worden”.

Op woensdag 16 december begon het met sneeuwen. Ik weet het nog goed, want ik ben door de eerste sneeuw na onze laatste raadsvergadering van 2009 naar huis gefietst.
Donderdag de 17e lag er een flink pak, ik moest om vier uur ‘s middags in de stad zijn en was bang dat dat moeilijk ging worden. Het viel mee, de fietspaden en andere wegen die ik vanuit Drielanden naar het stadscentrum nam, waren behoorlijk begaanbaar. Ik kwam dan ook te vroeg op mijn afspraak. Ik zag een beetje op tegen de terugweg, in het donker en dan die besneeuwde fietspaden. Maar wat schetst mijn verbazing? Letterlijk elke meter van mijn reis van het centrum naar Drielanden was inmiddels gestrooid of geschoven.
Ook vrijdag de 18e ben ik naar het centrum heen en weer gefietst, de terugweg net als op donderdag in het donker. Geen enkel probleem.
Na het weekend, op maandag de 21e, ging ik uit eten in het centrum. Opnieuw wat vroeger van huis, want er was opnieuw veel sneeuw gevallen. En opnieuw te vroeg, ik was een kwartier eerder dan de anderen ter plekke. Tot vandaag is dat zo gebleven. Waar auto’s en bussen in moelijkheden raakten of helemaal de weg niet op konden, heb ik per fiets vanaf het begin geen enkel probleem gehad om de stad door te komen. Ik begrijp dan ook niets van de opmerking van de Stadspartij in de mail die wij als raadsleden hebben gekregen, ik citeer “Een nieuw probleem is dit; We hechten als stad veel belang aan de fietsroutes maar sneeuwvegers schuiven of spuiten de sneeuw van de auto-rijbaan op het fietspad dat daardoor onbruikbaar wordt.”
Ik weet niet waar de heer Prummel gefietst heeft, maar ik denk niet dat dat in Groningen was.
En natuurlijk is het soms vervelend dat er sneeuw ligt. Ik hou persoonlijk als fervent fietser ook niet zo van regen of harde wind, maar ik heb nog nooit de neiging gehad om de gemeente daarvoor verantwoordelijk te stellen.
Natuurlijk mag je van de overheid verwachten dat er bescherming wordt geboden tegen extreme weersomstandigheden, maar dat kan nooit waterdicht (sic) zijn. En ja, dan kun je soms de deur even niet uit, of je reis duurt wat langer, het zij zo. Natuurlijk kan er best hier en daar iets fout gegaan zijn of iets voor verbetering vatbaar zijn, maar wat mij betreft: hulde aan alle schuivers en strooiers van de milieudienst. En ook aan de bezorger van de Volkskrant (geen dag gemist en heel vroeg op de mat), de vuilnismannen van de milieudienst (elke maandag opgehaald, sneeuw of geen sneeuw) en TNT-post (elke dag op de gewone tijd lagen de kerstkaarten op de mat).

Donderdag 3 december a.s. organiseren 5 studentes een fietstocht door de stad. Ze hebben dit initiatief genomen om aandacht te vragen voor de klimaatverandering en de komende top in Kopenhagen. Ze roepen iedereen op om mee te fietsen en zo op een symbolische manier een bijdrage te leveren aan de Kopenhagen-top.
De fietstocht is van 14.00 uur tot (uiterlijk) 16.00 uur door de stad Groningen. De start is op de Vismarkt. Deelnemers krijgen een ballon voor aan hun fiets en ook de route is met ballonnen gemarkeerd.
Meer informatie is te vinden op http://doeietspakjefiets.blogspot.com/

Gisteren, 28 november, vond het 27e partijcongres van GroenLinks plaats in Hilversum.
Echt spectaculaire dingen werden er niet besproken, maar voor de interne organisatie stonden er wel een paar belangrijke zaken op de agenda, zoals de verkiezing van een nieuw partijbestuur en aanpassing van de partijraad.
Verder waren er ‘s ochtends workshops en natuurlijk was er een speech van Femke Halsema.
Meer foto’s op http://tinyurl.com/yl2delk
De speech van Femke Halsema vind je hier: http://organisatie.groenlinks.nl/Halsema+klaar+voor+regeringsdeelname

Morgen en zondag: wordcupwedstrijden schaatsen voor junioren. Gratis en voor niks in Sportcentrum Kardinge, vanaf half 11 ‘s morgens.
De topschaatsers van morgen zijn hier te bewonderen, bijvoorbeeld het jonge Noorse talent Sverre Lunde Pedersen. Vorig weekend nog in Heerenveen op de ploegenachtervolging actief met de Noorse ploeg, dit weekend in Kardinge.